Aktywność zawodowa osób z niepełnosprawnością wzrokową

Osoby niewidome są bardzo często dyskryminowane ze względu na ich niepełnosprawność, przekłada się to na ograniczenie ich możliwości kształcenia oraz podejmowania kariery zawodowej. Problem stanowi zdobycie informacji, kontakty interpersonalne oraz problemy z przemieszczaniem się (np. transportem publicznym).

Największą grupę osób niewidomych stanowią ludzie po 60 roku życia, które mają mniejsze możliwości kształcenia się, ale wciąż mogą podejmować pracę w wyuczonych zawodach. Ludzie młodzi powinni być aktywni naukowo i zawodowo, a więc powinno się stwarzać dla nich warunki do rozwoju tak aby mogły uczyć się zawodów, które pozwolą im na znalezienie pracy.

Aby wyjść na przekór opinii społecznej i wykluczaniu osób niewidomych z życia społecznego, w 1951 roku powstał Polski Związek Niewidomych powołany przez osoby niepełnosprawne, który pomaga w rehabilitacji, szukaniu pracy, a także w uświadamianiu ludzi.

Aktualny rynek pracy oferuje osobą niepełnosprawnym coraz szerszy zakres prac, które często nie wymagają od nich wysokich kwalifikacji. Jednak pracodawcy wciąż nie zdają sobie sprawy z korzyści płynących z zatrudniania osób niepełnosprawnych. Jest wiele miejsc pracy, w których osoby niewidome mogą znaleźć zatrudnienie np. jako masażyści, pracownicy call centre, doradcy prawni, czy w pracach manualnych. Jednak wciąż nie jest to wystarczające, jak pokazują badania jedynie 25% osób niewidomych lub niedowidzących znajduje zatrudnienie.

Według statystyk osoby niewidome chcą pracować i są najbardziej aktywnymi osobami wśród niepełnosprawnych. Praca i kontakty z ludźmi pozwalają im na podniesienie jakości życia i zdobycie niezależności materialnej. Równie ważna jest edukacja pracodawców. Przy zatrudnieniu pracownika nie powinni zwracać uwagi tylko na jego stopień niepełnosprawności, ale przede wszystkim na to co ta osoba może wnieść do zakładu pracy np. zdolność analitycznego myślenia, zdolności artystyczne, zaangażowanie.

Polecane wpisy