Orientacja przestrzenna jest procesem, w wyniku którego człowiek uzyskuje i posiada świadomość położenia własnego ciała. W kształtowaniu orientacji przestrzennej największą rolę odgrywają:

  • zmysł wzroku,
  • zmysł dotyku,
  • zmysł słuchu,
  • zmysł równowagi,
  • propriocepcja.

Dzięki prawidłowo funkcjonującemu zmysłowi wzroku, człowiek potrafi zlokalizować swoje części ciała i obiekty go otaczające. Zmysł wzroku odbiera z otoczenia wiele bodźców, które są rejestrowane przez oczy. Dzięki prawidłowemu kierowaniu gałek ocznych, które śledzą dany przedmiot, uzyskiwane dane zawierają informacje o położeniu, odległości, kierunki i szybkości poruszania się przedmiotu.